Megaewolucja, Z-Ruchy, Dynamax i Terastalizacja — co każda z nich naprawdę zmienia

Cztery pokolenia, cztery odpowiedzi na to samo pytanie

Co jakiś czas seria dokłada mechanikę, która działa tylko w walce i tylko przez chwilę: Megaewolucja, Z-Ruchy, Dynamax z Gigantamaxem, Terastalizacja. Każda pojawiła się w innej generacji, każda odchodzi razem z grami, w których debiutowała, i każda odpowiada na to samo pytanie — jak dać trenerowi jedną decyzję na walkę, która coś zmienia, bez podnoszenia wszystkim statystyk.

Poniżej to, co te cztery pomysły realnie robią z Pokémonem, wyprowadzone z liczb, które stoją na kartach w tym Pokedexie. Największa niespodzianka czeka przy Gigantamaxie i jest dokładnie odwrotna od tego, na co wygląda.

Megaewolucja — sto punktów, jedna forma na walkę

Megaewolucja jest z tej czwórki najstarsza i jako jedyna wróciła. Przez lata wyglądała na zamknięty rozdział szóstej generacji; dziś w Pokedexie stoją 93 formy Mega dla 90 gatunków — nowe przyszły z Legends: Z-A i jego dodatkiem. Trzy gatunki mają po dwie odmiany do wyboru: Charizard, Mewtwo i Raichu.

Umowa jest za każdym razem ta sama i jest zaskakująco sztywna. 91 z 93 form dostaje dokładnie sto punktów statystyk bazowych. Nie sto kilka, nie „około stu" — równo sto, tyle samo dla Mega Beedrilla co dla Mega Rayquazy. Wyjątki są dwa: Mega Starmie dostaje 140, a Mega Zygarde liczy się od formy Complete, nie od zwykłej, więc porównanie z nią wychodzi krzywo.

Do tego dochodzi druga rzecz, o której łatwo zapomnieć: Megaewolucja zawsze podmienia zdolność i zawsze na dokładnie jedną. Wszystkie 93 formy mają jedną, z góry ustaloną — nie ma tu wyboru między dwiema ani zdolności ukrytej. Mega Venusaur porzuca Chlorophyll na rzecz Thick Fat i to nie jest premia do tej, którą miał, tylko zamiana.

Gdzie te sto punktów idzie

Sto punktów to sto punktów, ale rozdaje się je bardzo nierówno. Poniżej średni przyrost każdej statystyki, policzony na wszystkich 93 formach naraz.

Z tej tabeli wynika jedna praktyczna rzecz. Megaewolucja nie jest sposobem na to, żeby ktoś wolny zaczął wyprzedzać. Ponad połowa puli idzie w ofensywę, jedna trzecia w obronę, a szybkość dostaje resztki. Wyjątki istnieją i są dokładnie tym, po co się je bierze — Mega Beedrill przyspiesza z 75 na 145 i to jest cały powód, dla którego ktoś go w ogóle stawia — ale sięganie po Megę „żeby był szybszy" zwykle kończy się rozczarowaniem.

Punkty życia zasługują na osobne zdanie, bo ich brak bywa kosztowny. Megaewolucja następuje w środku walki, po tym jak Pokémon zdążył już oberwać. Statystyki podskoczą, ale obrażenia, które ma na koncie, zostają — i skoro maksymalne punkty życia się nie zmieniają, nie ma tu nawet takiego zastrzyku, jaki daje Dynamax.

Typ zmienia się rzadziej, niż się wydaje

Mega Charizard X przestaje być latający i robi się smoczy, Mega Gyarados zamienia latanie na mrok. To są przypadki, które wszyscy pamiętają — i właśnie dlatego łatwo uznać, że tak działa cała mechanika. Typ zmienia tylko 17 z 93 form. Pozostałe 76 wchodzą w walkę z dokładnie tym samym zestawem słabości, z którym w nią weszły.

Kiedy już się zmienia, zwykle robi to przez dołożenie drugiego typu, nie wymianę: Pinsir dostaje latanie, Mewtwo X walkę, Ampharos smoka. Wymiana zdarza się dwa razy — Mega Aggron oddaje skałę i zostaje czystą stalą, a Mega Staraptor zamienia normalny na walkę. To druga po zdolności rzecz, którą warto sprawdzić przed walką, bo przeciwnik, który liczył na przewagę typu, może ją stracić w połowie tury.

Ta sama umowa dotyczy dwóch legend z trzeciej generacji, choć nazywa się inaczej. Kyogre i Groudon w formie Primal dostają równe sto punktów, jedną nową zdolność i — w przypadku Groudona — drugi typ. Mechanicznie to Megaewolucja pod inną nazwą.

Z-Ruchy — jeden atak zamiast jednej formy

Siódma generacja poszła w przeciwną stronę. Zamiast zmieniać Pokémona, Z-Ruch zmienia jeden atak: raz na walkę wybrany ruch zamienia się w wersję o wielokrotnie większej mocy, a Pokémon zostaje sobą. Kosztem jest miejsce na przedmiot — Z-Kryształ zajmuje je w całości, a zwykle siedzi tam coś, co działa przez całą walkę.

To najbardziej ulotna z czterech mechanik i jedyna, której nie znajdziesz w tym serwisie na żadnej karcie. Z-Ruchy nie mają własnych kart na liście ataków, bo nie są osobnymi ruchami — są przeliczeniem ruchu, który Pokémon i tak zna. Kiedy więc karta ataku podaje moc, jest to moc zwykłej wersji, i tak też liczy ją kalkulator obrażeń.

Dynamax i Gigantamax — w liczbach nie zmienia się nic

Tu jest niespodzianka, o której warto wiedzieć przed otwarciem karty Gigantamaxa. W Pokedexie stoją 34 formy Gigantamax i wszystkie 34 mają statystyki bazowe, typy i zdolności co do znaku takie same jak odmiana podstawowa. Nie „prawie takie same" i nie „takie same poza jedną" — identyczne, bez ani jednego wyjątku.

Jedyna kolumna, która się rusza, to rozmiar. Gigantamax Venusaur mierzy 24 metry zamiast dwóch, a najwyższy z całej trzydziestki czwórki, Gigantamax Centiskorch, ma 75 metrów. Waga jest ustawiona dla wszystkich tak samo, bo w grach jej po prostu nie podaje się dla tych form.

To nie znaczy, że Dynamax nic nie robi — znaczy, że robi to poza kartą Pokémona. Na trzy tury podwajają się bieżące i maksymalne punkty życia, zwykłe ataki zamieniają się w Max-ruchy z dołożonym efektem pola, a formy Gigantamax dostają własny G-Max-ruch zamiast jednego z nich. Wszystko to dzieje się w walce i nie ma jak trafić do tabeli statystyk bazowych, która opisuje gatunek, a nie sytuację.

Praktyczny wniosek jest prosty: Gigantamax to wygląd i jeden ruch, nie siła. Jeśli wybierasz między zwykłym a Gigantamaksowym egzemplarzem tego samego gatunku, nie wybierasz między słabszym a mocniejszym.

Terastalizacja — zmienia się typ, nie forma

Dziewiąta generacja zdjęła z mechaniki wszystko poza jedną rzeczą. Terastalizacja nie dokłada punktów, nie podmienia zdolności i nie zmienia rozmiaru — zmienia typ, i to na taki, który każdy egzemplarz nosi ze sobą z góry ustalony. Pokémon o typie Tera ognistym po terastalizacji jest ognisty i tylko ognisty, niezależnie od tego, czym był przed chwilą.

Konsekwencje idą w obie strony i to jest cały ciężar tej mechaniki. Premia za zgodność typu ataku z typem Pokémona przenosi się na nowy typ, więc ktoś, kto do tej pory bił z połowiczną siłą, nagle bije z pełną. Jednocześnie wszystkie dotychczasowe odporności znikają — Pokémon dwutypowy po terastalizacji ma jeden typ i jeden komplet słabości, często zupełnie inny niż ten, pod który przeciwnik dobierał atak.

Dwa ataki są z tą mechaniką związane wprost i oba stoją w tym serwisie: Tera Blast, który po terastalizacji przyjmuje typ Tera i wybiera lepszą z dwóch ofensyw, oraz Tera Starstorm, przypisany jednemu gatunkowi.

Czym te cztery różnią się w praktyce

Widać z tego, dlaczego dwie ostatnie okazały się dla drużyn ważniejsze, niż wyglądały. Mega i Z-Ruch trzeba opłacić przedmiotem, którego nie da się użyć na nic innego (jedyny wyjątek to Rayquaza, który zamiast kamienia potrzebuje konkretnego ataku w zestawie); Dynamax i Terastalizacja są darmowe i wchodzą do walki obok wszystkiego, co Pokémon i tak niesie.

Dlaczego rankingi domyślnie ich nie liczą

Jeśli zajrzysz do rankingów statystyk, formy Mega i Gigantamax domyślnie w nich nie stoją — i po powyższym widać, że to nie jest przeoczenie. Suma statystyk Mega Mewtwo to 780 punktów, przy 680 zwykłego; gdyby liczyć je razem, czołówkę każdej kategorii zajęłyby formy, których nie da się mieć na stałe i które w walce trwają dopóty, dopóki trwa walka. Można je włączyć jednym przełącznikiem i wtedy widać skalę tej różnicy od razu.

Z tego samego powodu procenty na kartach Pokémonów liczą się wobec form podstawowych i regionalnych, a Megi i Gigantamaxy do tej skali nie wchodzą. Karta Megi pokazuje jej procenty policzone tą samą miarą co reszta — inaczej każda zwykła statystyka wyglądałaby na słabszą, niż jest.