Ten sam numer, inny Pokémon
Wpisz w Pokedexie numer 38 i dostaniesz Ninetalesa. Ognistego, jak każdy Ninetales od pierwszej generacji — chyba że mówisz o tym z Aloli, który jest lodowo-wróżkowy i nie ma z ogniem nic wspólnego. Numer krajowy jest ten sam, nazwa jest ta sama, a przeciwnik, którego ta forma nie zniesie, jest zupełnie inny.
Forma regionalna to gatunek, który w innym regionie wyewoluował inaczej — odpowiedź na inny klimat, inne otoczenie, inną historię. W grach jest ich dziś 59, rozłożonych na cztery regiony. Poniżej to, co je łączy, co je różni i czego nie widać na pierwszy rzut oka.
Zmienia się to, czym jest — nie to, jak mocny jest
Najbardziej zaskakująca rzecz w tych danych jest też najprostsza do sprawdzenia. Wszystkie 59 form regionalnych zmienia typ. Ani jedna nie zachowuje oryginalnego. Nie ma tu wyjątku, nie ma formy, która różniłaby się samym wyglądem.
A jednocześnie 58 z 59 ma sumę statystyk bazowych co do jednego punktu taką samą jak odmiana podstawowa. Jedyny wyjątek to Darmanitan z Galaru w trybie Zen — a to nie jest inna forma regionalna, tylko przełącznik walki, który zwykły Darmanitan też ma.
Z tych dwóch liczb wynika cała zasada: forma regionalna to nie ulepszenie, tylko przesunięcie. Nie dostajesz mocniejszego Pokémona, tylko innego — z innymi słabościami, innym zestawem odporności i innym miejscem w drużynie. Kto szuka form regionalnych licząc na przewagę liczbową, szuka nie tam.
Co konkretnie robi zmiana typu
Typ decyduje o dwóch rzeczach naraz: czym ten Pokémon zrani przeciwnika i czym sam da się zranić. Zmiana typu przestawia obie strony jednocześnie, i to jest cały sens tej mechaniki.
Trzy przypadki, w których przesunięcie jest największe:
- Marowak z Aloli — z czystej ziemi na ogień i ducha. Zwykły Marowak boi się wody i trawy; ten z Aloli jest na trawę odporny, za to znika mu odporność na elektryczność. Ta sama nazwa, przeciwny zestaw problemów.
- Corsola z Galaru — z wody i skały na czystego ducha. Zwykła Corsola ma cztery słabości, w tym poczwórną na trawę. Galarska nie przyjmuje w ogóle ataków normalnych i fizycznych walk wręcz.
- Zorua i Zoroark z Hisui — z mroku na typ normalny z duchem. To jedyne dwa Pokémony w całym Pokedexie z takim połączeniem, i jest ono wyjątkowo wygodne: normalny nie działa na ducha, duch nie działa na normalnego, więc obie te odporności siedzą w jednym Pokémonie.
Kilka form regionalnych ma zresztą typowanie, którego nie ma nikt inny. Ninetales z Aloli jest jedynym lodowo-wróżkowym Pokémonem w grze. Sandshrew i Sandslash z Aloli to jedyna para lodowo-stalowa. Weezing z Galaru dzieli swoje trujące-wróżkowe połączenie z jednym jedynym gatunkiem spoza tej grupy.
Cztery regiony, cztery pomysły
Rozkład nie jest równy i nie jest przypadkowy — każdy region dokłada tyle form, ile potrzebował, żeby opowiedzieć własną historię.
| Region | Ile form | Czym się wyróżniają |
|---|---|---|
| Alola | 19 | Klimat wyspiarski wywrócony na drugą stronę: ogniste gatunki zrobiły się lodowe (Vulpix, Ninetales), pustynne — też lodowe (Sandshrew), a wulkaniczne skały naładowały się elektrycznością (Geodude i cała linia). |
| Galar | 20 | Region przemysłowy i mglisty, i widać to w typach: dochodzi stal (Meowth, Stunfisk), trucizna (Slowpoke) i mrok. Trójka legendarnych ptaków dostała tu własne, całkowicie przemeblowane wersje. |
| Hisui | 16 | Ten sam obszar co Sinnoh, tylko wieki wcześniej. Formy są surowsze i częściej dokładają skałę albo walkę do czegoś, co wcześniej było łagodne — Growlithe i Arcanine dostają skałę, Lilligant walkę. |
| Paldea | 4 | Najmniejsza grupa i najbardziej skupiona: trzy odmiany Taurosa (walka, plus ogień albo woda) i Wooper, który zamienił wodę na truciznę. |
Najczęstszym typem wśród wszystkich form regionalnych jest mrok — ma go dwanaście z nich. To jest ta sama obserwacja co wyżej, tylko od drugiej strony: mrok jest typem, którego pierwsze generacje prawie nie używały, więc dokładanie go starym gatunkom najmocniej zmienia ich zachowanie w walce.
Zdolności zmieniają się prawie tak samo często
50 z 59 form ma inny zestaw zdolności niż odmiana podstawowa. To jest część, o której łatwo zapomnieć, bo w Pokedexie stoi niżej niż typy — a potrafi zaważyć na starciu mocniej.
Raichu z Aloli jest tu najlepszym przykładem: dostaje Surge Surfer, który podwaja jego Szybkość w Terenie Elektrycznym. Statystyki bazowe zostały te same co u zwykłego Raichu, ale Pokémon, który potrafi podwoić Szybkość, gra zupełnie inaczej niż ten, który nie potrafi. Liczby w tabeli tego nie pokażą.
Jeśli chcesz zobaczyć, ile taka zdolność naprawdę zabiera z paska życia, wpisz obie strony w kalkulator obrażeń — lista zdolności zawęża się tam automatycznie do tych, które wybrany Pokémon faktycznie ma.
Trzy rzeczy, które mylą
- Numer krajowy się nie zmienia. Ninetales z Aloli to nadal 38. W pokedexie regionalnym też stoi pod tym samym numerem co odmiana podstawowa, bo numer należy do gatunku, nie do formy. Do skompletowania Pokedexu liczy się raz.
- Nie każda nazwa z regionem oznacza formę regionalną. Pikachu w czapce z Aloli to zwykły Pikachu z pamiątką z podróży — ma typ elektryczny, statystyki zwykłego Pikachu i nic wspólnego z odmianami wyspiarskimi.
- Ewolucja nie musi prowadzić tam, gdzie się spodziewasz. Część linii regionalnych rozchodzi się na końcu: gatunek podstawowy z jednego regionu potrafi wyewoluować w coś, czego druga wersja w ogóle nie ma. Pełne drzewo z warunkami stoi na karcie każdego gatunku pod odnośnikiem „Pełna linia".
Gdzie to sprawdzić u siebie
Każda forma regionalna ma w tym serwisie własną kartę — z własnym typowaniem, własnymi statystykami, własnym zestawem ataków i numerem w pokedexie swojego regionu. Wpisz nazwę tak, jak ją widzisz na ekranie („Ninetales z Aloli"), a wyszukiwarka ją znajdzie; sam region też jest dobrą frazą, jeśli chcesz zobaczyć całą grupę naraz.
Żeby porównać je z resztą świata, otwórz rankingi z formami regionalnymi. Zobaczysz tam dokładnie to, co mówi ten tekst: żadna forma regionalna nie wchodzi do czołówki, bo żadna nie została wzmocniona. Zmieniło się co innego — i to jest cała rzecz, po którą się je gra.