Jak rozpoznać podrobione karty Pokémon

Gdzie najczęściej trafiają podróbki

Najwięcej zgłoszeń o sprzedaży falsyfikatów pochodzi z pchlich targów — i to jest pierwsza rzecz, którą warto sobie uświadomić, zanim w ogóle weźmiesz kartę do ręki. Miejsce zakupu mówi o ryzyku tyle samo, co sama karta.

Cena jako sygnał

Cena zestawu dramatycznie niższa od sugerowanej detalicznej jest niemal pewnym ostrzeżeniem, że towar jest podrobiony. Jeśli oferta wygląda na zbyt dobrą, żeby była prawdziwa, to prawdopodobnie taka właśnie jest.

Szybki test przy karcie

Przyłożenie karty do jasnego źródła światła to jeden ze sposobów rozpoznania falsyfikatu — podrobione karty często widać wtedy na wylot. Test jest szybki, ale nie rozstrzygający.

Na co patrzeć na samej karcie

Przy ocenie autentyczności sprawdza się sześć rzeczy:

• krawędzie — fazowanie ma być równe; nierówna faktura to sygnał,
• kolory — zalewki farby, najlepiej widoczne przy brzegach i ramce,
• kształt — wypaczenie albo wygięcie karty,
• połysk — zbyt mocny lub nierówny,
• warstwy — widoczne rozwarstwienie karty od strony boku,
• wymiary — karty mają ściśle określony rozmiar i liczą się ułamki milimetra.

Opakowanie i nowe karty

Zapoznanie się z wyglądem oryginalnego opakowania pomaga nie dać się nabrać. Warto też wiedzieć, że najczęściej podrabiane są karty nowe, nie stare — na liście dziesięciu najczęstszych falsyfikatów tylko jedna pozycja ma ponad osiem lat.

Granice rozpoznania

Podróbki są coraz trudniejsze do rozpoznania, a części sygnałów nie widać gołym okiem. Lista sześciu punktów nie daje gwarancji — to narzędzia, nie dowód.

Sklep specjalizujący się w kartach może ocenić podejrzaną kartę, jeśli chcesz mieć pewność większą niż domowa.